Onkostenvergoeding vrijwilligerswerk

Naam wet of regeling:
Coördinatiewet sociale verzekering, regels met betrekking tot onkosten vergoeding voor vrijwilligers.

Voor wie:
De belastingdienst hanteert de volgende definitie van een vrijwilliger: 'Een vrijwilliger is een persoon die niet beroepshalve en op vrijwillige basis werkzaamheden voor een niet commerciële vereniging verricht, zonder dat hij daarvoor een reële arbeidsbeloning ontvangt'.

Doel:
Vaststellen van de onkostenvergoeding voor het vrijwilligerswerk.

Inhoud:
Vrijwilligersorganisaties kunnen een vergoeding geven voor de kosten die te maken hebben met het vrijwilligerswerk. Het kan een vergoeding zijn van de werkelijk gemaakte en aangetoonde kosten. Het kan ook een vast bedrag zijn - de zogenaamde forfaitaire vergoeding - voor kosten die niet aangetoond hoeven te worden. Organisaties zijn niet verplicht een onkostenvergoeding te betalen. Ze mogen zelf beslissen of zij een onkostenvergoeding geven. Ook mogen zij beslissen hoe hoog die vergoeding is.

De onkostenvergoeding voor vrijwilligers is bedoeld om de administratieve lasten voor organisaties en vrijwilligers te beperken. Om rompslomp met bonnetjes te voorkomen kunnen organisaties er voor kiezen een vast bedrag te geven als tegemoetkoming in de kosten.  Het is niet mogelijk om naast een vast bedrag ook de werkelijk gemaakte te kosten of een kilometervergoeding te geven.

Mogelijkheden onkostenvergoeding:

1. De vrijwilliger ontvangt geen vaste vergoeding
   Werkelijk gemaakte kosten, die aantoonbaar zijn door middel van bewijsstukken (bonnetjes), kunnen op basis van een ingediende declaratie worden vergoed. Bijvoorbeeld een na te rekenen aantal autokilometers van huis naar vrijwilligerswerk.
2. De vrijwilliger ontvangt de vrijwilligersvergoeding
   Een belangrijk kenmerk van vrijwilligerswerk is dat de vergoeding niet in verhouding staat tot de omvang van de verrichte werkzaamheden. Bovendien moet die vergoeding het karakter hebben van een onkostenvergoeding. In 2004 bedraagt de onbelaste, maximale vergoeding € 21,- per week, met een maximum van € 735,- per jaar. Als de vrijwilligersvergoeding wordt toegepast, hoeft de vrijwilliger niet te bewijzen dat er kosten zijn gemaakt. De vrijwilligersvergoeding sluit een aanvullende vergoeding van werkelijk gemaakte kosten (zie 1) uit. Met andere woorden, de vrijwilliger kan naast de vrijwilligersvergoeding niet ook nog een kilometervergoeding worden vergoed.
3. De vrijwilliger ontvangt een vergoeding hoger dan de vrijwilligersvergoeding
   Daartegen bestaat geen bezwaar, maar wanneer niet aangetoond kan worden dat de vrijwilliger dit bedrag ook voor het vrijwilligerswerk heeft uitgegeven is deze vergoeding belast. Het gehele bedrag moet dan aan de belastingdienst worden opgegeven. Dat is een wettelijke plicht voor de organisatie die uitbetaalt en voor de vrijwilliger die ontvangt.
   Via het IB 47 formulier kan de vereniging in één keer achteraf van alle vrijwilligers de ontvangen vergoeding op weekbasis én op jaarbasis (met naam, adres en sofi-nummer) opgeven aan de belastingdienst. Vrijwilligers doen zelf aangifte. De Belastingdienst controleert dat. Wanneer geen opgave wordt gedaan, kan de vereniging bij een fiscale controle een naheffing van sociale premies, meestal vermeerderd met een boete, verwachten. 'Niet weten' is geen reden voor kwijtschelding.
   Het is voor de organisatie gebruikelijk om aan alle vrijwilligers en in het begin van een jaar, een overzicht te sturen met het bedrag 'verdiend in het afgelopen kalenderjaar' dat aan de belastingdienst zal worden opgegeven. Hij of zij wordt gevraagd binnen veertien dagen kenbaar te maken of de voorgenomen opgave klopt. Bij geen bericht wordt het bedrag daadwerkelijk opgegeven.
4. De vrijwilliger ontvangt een werkelijk loon als gevolg van een dienstverband
   Het is mogelijk een vrijwilliger een dienstverband of een oproepcontract aan te bieden. De dan geldende voorschriften zijn onverkort van toepassing. De vereniging treedt in dit geval op als een normale werkgever.